Miłosz Kamil Manasterski “Tuwim. Inspiracje” – Premiera Światowego Dnia Poezji UNESCO 2013

„Tuwim. Inspiracje” to wydarzenie artystyczne przygotowane specjalnie z okazji Roku Juliana Tuwima 2013. Książka zawiera esej Miłosza Kamila Manasterskiego „Tuwim. Duch” oraz zbiór wierszy autora inspirowanych twórczością Juliana Tuwima. Każdemu z wierszy towarzyszy motto zaczerpnięte z poezji Tuwima. „Tuwim. Inspiracje” pokazuje nawiązania do poezji Juliana Tuwima obecne w poezji znanego współczesnego autora, jest chlubnym przykładem kontynuacji literackiej tradycji. Książce towarzyszy prelekcja multimedialna adresowana do młodzieży gimnazjalnej i licealnej oraz osób dorosłych.

Fragmenty książki „Tuwim. Inspiracje”:

Tuwima można czytać i mieć z lektury przyjemność – od ręki, bawić się nią i nie przerażać, że czegoś nie zrozumieliśmy, że wszystko jest niejasne. Bardzo cieszył mnie Rok Czesława Miłosza   (2011) – jeszcze bardziej cieszy mnie Rok Juliana Tuwima 2013, ponieważ jest to właściwy moment do odczarowywania poetyckich przesądów.  Tuwim jest idealnym przykładem poezji jak najbardziej masowej – w sensie popularnej i dostępnej. Popularny jest dziś przede wszystkim dzięki utworom dla dzieci – ale nie należy tego lekceważyć. Jest to fantastyczny kapitał, ponieważ jego nazwisko  jest dzięki niej znane wszystkim i kojarzone z poezją. Teraz pozostaje nam uprzytomnić jak najszerszej grupie czytelników i in spe czytelników, że istnieje twórczość Tuwima dla dorosłych.    

W Roku Juliana Tuwima trzeba o nim opowiedzieć w sposób przystępny i atrakcyjny dla współczesnych, językiem raczej prostym niż uzbrojonym w filologiczną terminologię. Kto chce, niech zgłębia uczone analizy, z pewnością warto, jednak dla popularyzacji tej poezji żadna praca naukowa nie będzie skutecznym środkiem. Stąd i moje własne przygotowania do prelekcji o Julianie Tuwimie, które rozpocznę zaraz po ukończeniu tejże książki. 





95-040 KOLUSZKI
(…) A pamiętam, jak słówko po słówku,
Jak okrzyk po okrzyku, jak chwilkę po chwilce
Wbijałem w marmur karty drgającą stalówką:
Wiekopomnym moich cierpień rylcem.
Julian Tuwim Listy miłosne
piszę do ciebie
na adres poczty w Koluszkach
niewielki budynek przy dworcu
miejsce przeznaczenia zapomnianych paczek
listów nie mających dokąd iść 
kartek pocztowych z rozmytą nazwą miasta
bezdomnych walentynek
piszę do ciebie często 
nie liczę na odpowiedź
chyba że poczta w Koluszkach
przyśle mi upomnienie
na wszelki wypadek
nie podaję swojego adresu
nie czekam na zwrot
za znaczki
piszę do ciebie o miłości
piszę o twoich oczach
dłoniach które chciałbym ogrzać swoimi
sercu którego na pewno
nie zmiękczę listami
panie na poczcie w Koluszkach
znów płaczą
kolejny list komisyjnie otwarty
nie przynosi śladu nadziei
tylko kolejny ciężar uczuć
zbyt wielkich by je pomieścić 
w kopercie formatu DL
piszę do ciebie 
na adres poczty w Koluszkach
tylko tak potrafię
pisać do ciebie 
prawdę


Fragment książki Miłosza Kamila Manasterskiego „Tuwim. Inspiracje” – Akademia Poezji / Wydawnictwo Książkowe „IBiS” / Wydawnictwo e-bookowo.pl